Woraluk's profileJungYunHo..**BearlyPhotosBlogGuestbookMore  |  Tools Help |
JungYunHo..**Bearlycassiopiea thailand!! |
|||||||||||||||
|
There are no categories in use.
|
September 22 ม.6 (อีกไม่นาน) แล้วค่ะ! ^___^ เฮ้ออ!!!ว่าจะมาอัพตั้งหลายครั้ง ก้ยังไม่ว่างซักที ตอนนี้ปิดเทอมแล้ววว ^^ อยากจะมาเขียนว่าตั้งแต่อยู่ม.1-ม.6 2547 - 2552 6 ปี ที่ ศ.ท. ตัวเองทำรัยไว้บ้างเนอะ มานั่งอ่านจะได้ขำๆดี เออ...บางเรื่องกุก้ทำไปได้ -*- 555++ มาย้อยเวลากันเถ๊อะ ม.1/4 ห้องจับฉ่าย - อ๊า...ช่วงเวลาสมัยเปนเฟรชชี่ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว เอ๋อมากๆอ่ะสมัยนั้น ทำอะไรก้ไม่ค่อยเปน ตอนม.1 นี่เปนช่วงที่ฉลาดสุดๆละ หึหึ แล้วพอมาช่วง ก.ย. ที่มีกีฬาสีก้ทำหั้ยได้ค้นพบกับพี่ลี่ ^^ บ้ามากๆ อย่างว่าแหละนะ ยังเด็กนี่เนอะ และนอกจากพี่ลี่แล้วคุนจะยัง ได้พบบุคคลที่จะพูดถึงในช่วงข้าพเจ้าอยู่ม.2 ด้วย 55++ ตอนเปนแสตนด์นี่สุดๆละ มันส์และซึ้งจำได้ว่านั่งข้างจูนกะม่อนด้วย ม.2/4 - โตมาหน่อยแต่ก็ยังทำไรไม่ค่อยเปนอยู่ดี จากกีฬาสีปีที่แล้ว ทำให้นอกจากพี่ลี่แล้ว เรายังมีพี่หั้ยแอบมองอีกหนึ่งคน นั่นก้คือ oho นั่นเอง >__< ไอคนนี้นี่บ้ายิ่งกว่าพี่ลี่อีก ถึงขนาดว่ารู้ตารางสอนเค้า แถมพาลไปไม่ชอบหน้าแฟนพี่เ้ค้าอีก อ่า...นะ แอบเดินขึ้นไปหาชั้น 3 ทุกวันหลังกินข้าวเสร็จ -*-ได้เบอร์มา กว่าจะกล้าก้โน่น เทอมสองถึงจะได้ฤกษ์โทร.ไป และก้ได้คุยสมใจ ไม่ขออะไรมาก แค่จำชื่อได้ ก้พอแล้วววว มีอะไรอีกอ่ะ อ่อ เพราะผ่าตัดเลยทำหั้ยไม่ได้ลงไม้พลองกะเพื่อนๆด้วย ช่วงนั้น ม.3/4 - โตขึ้นมาหน่อยเพราะรู้สีกว่าตอนนี้คัวเองโตสุดๆแล้ว ในม.ต้น น้องๆต้องกลัวเราอ่ะหึหึ เรียนโคตรสบายสุดๆละ เรียนบ้าง นอนบ้าง เดินไปห้องอื่นบ้าง เล่นบ้าง ลงข้างล่างบ้าง สารพัด ช่วงนี้เปนช่วงที่ว่าจะบ้าก้บ้า บางครั้งมันก้ไม่มีเหตุผลอ่านะ ตอนมีแข่งบาสดีกว่า สารพัดเรื่อง สุดๆละ เรื่องบางอย่างมันก้ทำหั้ยเราเหนธาตุแท้คัยบางคน คัยจะไปรุอ่ะว่าจะตอแหลได้เก่งสุดๆขนาดนี้ เล่นเอาซะอยากจะเลิกคบ ไม่เจอกะตัวคงไม่รุ หรอกนะ ซวยสุดๆที่มาเจอเต็มๆ - -" คนแบบนี้ก้มีบนโลกด้วย และไอคนที่ชั้นชอบอ่ะ สมัยนั้นตัวเองก้จะเปนจะตาย ตาบอดไปพักนึง มานั่งคิดตอนนี้ก้ เออ...เข้าใจละว่าทำไมทุกคนถึงพูดแบบนั้น โปรดรุไว้อีกทีที่ยังเปนอย่างทุกวันนี้ ไม่ใช่เพราะพวกแกคบกันหรืออะไรก้แล้วแต่ แต่เพราะเกลียดไปแล้ว เลยไม่รุจะเสแสร้ง เข้าไปคุยอยุทำไม? ที่จริงก้คิดเหมือนกันช้ะ? ในเมื่อความรุสึกอะไรที่เคยดีๆ ที่เคยคิดว่า เออ ห้องนี้คนเค้าก้นิสัยดีเนอะ เออ เหนแบบนี้ แต่ก้เก่งนี่หว่า พึ่งพาได้ เออ นิสัยก้ไม่ได้เลวร้าย ทุึกอย่างมันถูกลบไปหมดละ เกลี้ยงเลย... และอีกคน ถ้าอยุห่างได้กุก้ทำ จิงๆก้น่าจะรุตัวนี่นะ ม.4/7 ว่ากันว่าเปนวิทย์ที่เห่ยที่สุด -*-(ซะเมื่อไหร่ล่า) - ก้ดีนะในตอนแรกที่ได้ย้ายห้องออกมาเจอรวมกะเพื่อนต่างห้อง แรกเริ่มที่ดูเหมือนจะดี ไม่นาน ก้เริ่มมีธาตุแท้หั้ยเหน สุดท้ายก้กลายเปน 2 ก๊ก 555 ยังไงก้ยังคุยกันได้ กระทบกระทั่งกันเปนบางคราว การเรียนที่แสนจะตกต่ำ ม.ต้นไม่เตยตกซักวิชา ตั้งแต่ขึ้นม.4 ประเดิมวิชาแรก ด้วยฟิสิกส์ ต่อมาคือ เลขหลักและเลขเพิ่ม มีเคมีมาบ้างประปราย ^^; อยากจะบ้า ไม่รุว่าโง่ลงหรือไอที่เรียนมันยากขึ้น และ แล้วก้เริ่มปลอบใจตัวเองว่าคงเปนอย่างหลัง 555+ ม.4 นี่ทำรัย มีนิทรรศการรึป่าวไม่แน่ใจ? หรือว่าตอน ม.3 ก้ม่ายรุ ช่วงม.4 นี่ทำหั้ยรุว่าชอบโดยไม่รุตัวนี่เปนยังไง ม.5/7 - พยายามตั้งใจเรียนขึ้นมาอีกนิด เต็มไปด้วยช่วงเวลาที่โคตรมีปันหาและยุ่งยากที่สุดตั้งแต่เรียนมา -*- ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องในห้อง เรื่องของคนอื่น แล้วก้เรื่อง ของตัวเอง เทอมแรกก้ดี ชีวิตที่มีความสุขมากๆ เนื่องจากกะลังอินเลิฟสุดๆ 555 มีเรื่องเรียนมาขัดจังหวะบ้างประปราย หึหึ ได้ประจำชั้นที่....เอ่อ...ถ้าเทียบ 3 ห้องแล้ว ไอห้องเรามันก้แย่สุดอ่านะ แถมงานเยอะบรม จำได้ว่าปิดเทอมก้ยังต้องมาส่งงาน มาซ่อม มาอะไรๆหลายๆอย่าง แต่ว่าก้ได้เพื่อนดี เลยทำหั้ยผ่านงานมาได้ทุกงาน55 ช่วงม.5 นีี่มีปันหาเรื่องเพื่อนเยอะมากๆ อยุโรงเรียนเก่า แบบไม่เคยอ่ะจะมีเพื่อนมาคิดมาก รักเรามากขนาดนี้ ไอไหมวยกะไอนีนนะนิสัยเดียวกันเป๊ะ ยกเว้นคนแรก นี่เอาแต่ใจไปหน่อย ไม่ได้ดั่งใจก้ขู่ว่าจะงอน สุดท้ายก้ต้องกลับมาง้อเอง 55 ขาดชั้นไม่ได้ละเซ่ไอพวกนี้ ก้ดีใจนะ แต่มากไปก้แอบเซงนะคะ ม.6/7 - ผ่านเกรด ม.5 มาด้วยเกรดที่อัพขึ้น ตั้งแต่เรียนที่นี่มา สอบทุกครั้งพึ่งตัวเองตลอด ถึงจะมีเพื่อนเก่งเฉกเช่นไอส้ม ก้ไม่เคยได้ลอกมันซักครั้ง -*- ตั้งแต่เปนเพื่อน กันมา เพราะส้มส่งเสริมนโยบาย รักเพื่อน ต้องไม่หั้ยเพื่อนลอก -- พึ่งลำแข้งตัวเองมาเรื่อง ตกบ้างผ่านบ้าง คะแนนดีบ้าง ก้ดีอ่ะ ยิ่งมาหลังๆเกรดอัพเพราะตัวเอง ปลื้มสุดๆละ อีกแค่เทอมเดียวก้จะไม่ได้เปน ศ.ท. ละ เห้อ แอบเศร้า...รุสึกใจหายยังไงไม่รุ อยุมาตั้ง 6 ปี คิดๆดูก้เร็ว ช่วงม.ต้น น่าจะใช้อะไรหั้ยมันคุ่มค่าสมัยอยุม.1 เรามองพี่ที่อยุม.6 ว่าโห...พี่เค้าโตจังเนอะ ดูเปนผู้ใหญ่มากๆ ซักวันเราก้คงเปนแบบเค้า ตอนนี้ม.6 ละ ตอนม.1 เคยเปนไงตอนนี้ก้ยังเปนงั้น ไม่เหนจารุสึกว่าโตซักนิด บ้าบอเรื่อยเปื่อยเหมือนเดิม ไว้คิดรัยออกจะมาเพิ่มเติม.....รักช่วงเวลาที่อยู่ดรงเรียนนี้สุดๆเลย ม.6 (อีกไม่นาน) แล้วค่ะ! ^___^ เฮ้ออ!!!ว่าจะมาอัพตั้งหลายครั้ง ก้ยังไม่ว่างซักที ตอนนี้ปิดเทอมแล้ววว ^^ อยากจะมาเขียนว่าตั้งแต่อยู่ม.1-ม.6 2547 - 2552 6 ปี ที่ ศ.ท. ตัวเองทำรัยไว้บ้างเนอะ มานั่งอ่านจะได้ขำๆดี เออ...บางเรื่องกุก้ทำไปได้ -*- 555++ มาย้อยเวลากันเถ๊อะ ม.1/4 ห้องจับฉ่าย - อ๊า...ช่วงเวลาสมัยเปนเฟรชชี่ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว เอ๋อมากๆอ่ะสมัยนั้น ทำอะไรก้ไม่ค่อยเปน ตอนม.1 นี่เปนช่วงที่ฉลาดสุดๆละ หึหึ แล้วพอมาช่วง ก.ย. ที่มีกีฬาสีก้ทำหั้ยได้ค้นพบกับพี่ลี่ ^^ บ้ามากๆ อย่างว่าแหละนะ ยังเด็กนี่เนอะ และนอกจากพี่ลี่แล้วคุนจะยัง ได้พบบุคคลที่จะพูดถึงในช่วงข้าพเจ้าอยู่ม.2 ด้วย 55++ ตอนเปนแสตนด์นี่สุดๆละ มันส์และซึ้งจำได้ว่านั่งข้างจูนกะม่อนด้วย ม.2/4 - โตมาหน่อยแต่ก็ยังทำไรไม่ค่อยเปนอยู่ดี จากกีฬาสีปีที่แล้ว ทำให้นอกจากพี่ลี่แล้ว เรายังมีพี่หั้ยแอบมองอีกหนึ่งคน นั่นก้คือ oho นั่นเอง >__< ไอคนนี้นี่บ้ายิ่งกว่าพี่ลี่อีก ถึงขนาดว่ารู้ตารางสอนเค้า แถมพาลไปไม่ชอบหน้าแฟนพี่เ้ค้าอีก อ่า...นะ แอบเดินขึ้นไปหาชั้น 3 ทุกวันหลังกินข้าวเสร็จ -*-ได้เบอร์มา กว่าจะกล้าก้โน่น เทอมสองถึงจะได้ฤกษ์โทร.ไป และก้ได้คุยสมใจ ไม่ขออะไรมาก แค่จำชื่อได้ ก้พอแล้วววว มีอะไรอีกอ่ะ อ่อ เพราะผ่าตัดเลยทำหั้ยไม่ได้ลงไม้พลองกะเพื่อนๆด้วย ช่วงนั้น ม.3/4 - โตขึ้นมาหน่อยเพราะรู้สีกว่าตอนนี้คัวเองโตสุดๆแล้ว ในม.ต้น น้องๆต้องกลัวเราอ่ะหึหึ เรียนโคตรสบายสุดๆละ เรียนบ้าง นอนบ้าง เดินไปห้องอื่นบ้าง เล่นบ้าง ลงข้างล่างบ้าง สารพัด ช่วงนี้เปนช่วงที่ว่าจะบ้าก้บ้า บางครั้งมันก้ไม่มีเหตุผลอ่านะ ตอนมีแข่งบาสดีกว่า สารพัดเรื่อง สุดๆละ เรื่องบางอย่างมันก้ทำหั้ยเราเหนธาตุแท้คัยบางคน คัยจะไปรุอ่ะว่าจะตอแหลได้เก่งสุดๆขนาดนี้ เล่นเอาซะอยากจะเลิกคบ ไม่เจอกะตัวคงไม่รุ หรอกนะ ซวยสุดๆที่มาเจอเต็มๆ - -" คนแบบนี้ก้มีบนโลกด้วย และไอคนที่ชั้นชอบอ่ะ สมัยนั้นตัวเองก้จะเปนจะตาย ตาบอดไปพักนึง มานั่งคิดตอนนี้ก้ เออ...เข้าใจละว่าทำไมทุกคนถึงพูดแบบนั้น โปรดรุไว้อีกทีที่ยังเปนอย่างทุกวันนี้ ไม่ใช่เพราะพวกแกคบกันหรืออะไรก้แล้วแต่ แต่เพราะเกลียดไปแล้ว เลยไม่รุจะเสแสร้ง เข้าไปคุยอยุทำไม? ที่จริงก้คิดเหมือนกันช้ะ? ในเมื่อความรุสึกอะไรที่เคยดีๆ ที่เคยคิดว่า เออ ห้องนี้คนเค้าก้นิสัยดีเนอะ เออ เหนแบบนี้ แต่ก้เก่งนี่หว่า พึ่งพาได้ เออ นิสัยก้ไม่ได้เลวร้าย ทุึกอย่างมันถูกลบไปหมดละ เกลี้ยงเลย... และอีกคน ถ้าอยุห่างได้กุก้ทำ จิงๆก้น่าจะรุตัวนี่นะ ม.4/7 ว่ากันว่าเปนวิทย์ที่เห่ยที่สุด -*-(ซะเมื่อไหร่ล่า) - ก้ดีนะในตอนแรกที่ได้ย้ายห้องออกมาเจอรวมกะเพื่อนต่างห้อง แรกเริ่มที่ดูเหมือนจะดี ไม่นาน ก้เริ่มมีธาตุแท้หั้ยเหน สุดท้ายก้กลายเปน 2 ก๊ก 555 ยังไงก้ยังคุยกันได้ กระทบกระทั่งกันเปนบางคราว การเรียนที่แสนจะตกต่ำ ม.ต้นไม่เตยตกซักวิชา ตั้งแต่ขึ้นม.4 ประเดิมวิชาแรก ด้วยฟิสิกส์ ต่อมาคือ เลขหลักและเลขเพิ่ม มีเคมีมาบ้างประปราย ^^; อยากจะบ้า ไม่รุว่าโง่ลงหรือไอที่เรียนมันยากขึ้น และ แล้วก้เริ่มปลอบใจตัวเองว่าคงเปนอย่างหลัง 555+ ม.4 นี่ทำรัย มีนิทรรศการรึป่าวไม่แน่ใจ? หรือว่าตอน ม.3 ก้ม่ายรุ ช่วงม.4 นี่ทำหั้ยรุว่าชอบโดยไม่รุตัวนี่เปนยังไง ม.5/7 - พยายามตั้งใจเรียนขึ้นมาอีกนิด เต็มไปด้วยช่วงเวลาที่โคตรมีปันหาและยุ่งยากที่สุดตั้งแต่เรียนมา -*- ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องในห้อง เรื่องของคนอื่น แล้วก้เรื่อง ของตัวเอง เทอมแรกก้ดี ชีวิตที่มีความสุขมากๆ เนื่องจากกะลังอินเลิฟสุดๆ 555 มีเรื่องเรียนมาขัดจังหวะบ้างประปราย หึหึ ได้ประจำชั้นที่....เอ่อ...ถ้าเทียบ 3 ห้องแล้ว ไอห้องเรามันก้แย่สุดอ่านะ แถมงานเยอะบรม จำได้ว่าปิดเทอมก้ยังต้องมาส่งงาน มาซ่อม มาอะไรๆหลายๆอย่าง แต่ว่าก้ได้เพื่อนดี เลยทำหั้ยผ่านงานมาได้ทุกงาน55 ช่วงม.5 นีี่มีปันหาเรื่องเพื่อนเยอะมากๆ อยุโรงเรียนเก่า แบบไม่เคยอ่ะจะมีเพื่อนมาคิดมาก รักเรามากขนาดนี้ ไอไหมวยกะไอนีนนะนิสัยเดียวกันเป๊ะ ยกเว้นคนแรก นี่เอาแต่ใจไปหน่อย ไม่ได้ดั่งใจก้ขู่ว่าจะงอน สุดท้ายก้ต้องกลับมาง้อเอง 55 ขาดชั้นไม่ได้ละเซ่ไอพวกนี้ ก้ดีใจนะ แต่มากไปก้แอบเซงนะคะ ม.6/7 - ผ่านเกรด ม.5 มาด้วยเกรดที่อัพขึ้น ตั้งแต่เรียนที่นี่มา สอบทุกครั้งพึ่งตัวเองตลอด ถึงจะมีเพื่อนเก่งเฉกเช่นไอส้ม ก้ไม่เคยได้ลอกมันซักครั้ง -*- ตั้งแต่เปนเพื่อน กันมา เพราะส้มส่งเสริมนโยบาย รักเพื่อน ต้องไม่หั้ยเพื่อนลอก -- พึ่งลำแข้งตัวเองมาเรื่อง ตกบ้างผ่านบ้าง คะแนนดีบ้าง ก้ดีอ่ะ ยิ่งมาหลังๆเกรดอัพเพราะตัวเอง ปลื้มสุดๆละ อีกแค่เทอมเดียวก้จะไม่ได้เปน ศ.ท. ละ เห้อ แอบเศร้า...รุสึกใจหายยังไงไม่รุ อยุมาตั้ง 6 ปี คิดๆดูก้เร็ว ช่วงม.ต้น น่าจะใช้อะไรหั้ยมันคุ่มค่าสมัยอยุม.1 เรามองพี่ที่อยุม.6 ว่าโห...พี่เค้าโตจังเนอะ ดูเปนผู้ใหญ่มากๆ ซักวันเราก้คงเปนแบบเค้า ตอนนี้ม.6 ละ ตอนม.1 เคยเปนไงตอนนี้ก้ยังเปนงั้น ไม่เหนจารุสึกว่าโตซักนิด บ้าบอเรื่อยเปื่อยเหมือนเดิม ไว้คิดรัยออกจะมาเพิ่มเติม.....รักช่วงเวลาที่อยู่ดรงเรียนนี้สุดๆเลย ม.6 (อีกไม่นาน) แล้วค่ะ! ^___^ เฮ้ออ!!!ว่าจะมาอัพตั้งหลายครั้ง ก้ยังไม่ว่างซักที ตอนนี้ปิดเทอมแล้ววว ^^ อยากจะมาเขียนว่าตั้งแต่อยู่ม.1-ม.6 2547 - 2552 6 ปี ที่ ศ.ท. ตัวเองทำรัยไว้บ้างเนอะ มานั่งอ่านจะได้ขำๆดี เออ...บางเรื่องกุก้ทำไปได้ -*- 555++ มาย้อยเวลากันเถ๊อะ ม.1/4 ห้องจับฉ่าย - อ๊า...ช่วงเวลาสมัยเปนเฟรชชี่ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว เอ๋อมากๆอ่ะสมัยนั้น ทำอะไรก้ไม่ค่อยเปน ตอนม.1 นี่เปนช่วงที่ฉลาดสุดๆละ หึหึ แล้วพอมาช่วง ก.ย. ที่มีกีฬาสีก้ทำหั้ยได้ค้นพบกับพี่ลี่ ^^ บ้ามากๆ อย่างว่าแหละนะ ยังเด็กนี่เนอะ และนอกจากพี่ลี่แล้วคุนจะยัง ได้พบบุคคลที่จะพูดถึงในช่วงข้าพเจ้าอยู่ม.2 ด้วย 55++ ตอนเปนแสตนด์นี่สุดๆละ มันส์และซึ้งจำได้ว่านั่งข้างจูนกะม่อนด้วย ม.2/4 - โตมาหน่อยแต่ก็ยังทำไรไม่ค่อยเปนอยู่ดี จากกีฬาสีปีที่แล้ว ทำให้นอกจากพี่ลี่แล้ว เรายังมีพี่หั้ยแอบมองอีกหนึ่งคน นั่นก้คือ oho นั่นเอง >__< ไอคนนี้นี่บ้ายิ่งกว่าพี่ลี่อีก ถึงขนาดว่ารู้ตารางสอนเค้า แถมพาลไปไม่ชอบหน้าแฟนพี่เ้ค้าอีก อ่า...นะ แอบเดินขึ้นไปหาชั้น 3 ทุกวันหลังกินข้าวเสร็จ -*-ได้เบอร์มา กว่าจะกล้าก้โน่น เทอมสองถึงจะได้ฤกษ์โทร.ไป และก้ได้คุยสมใจ ไม่ขออะไรมาก แค่จำชื่อได้ ก้พอแล้วววว มีอะไรอีกอ่ะ อ่อ เพราะผ่าตัดเลยทำหั้ยไม่ได้ลงไม้พลองกะเพื่อนๆด้วย ช่วงนั้น ม.3/4 - โตขึ้นมาหน่อยเพราะรู้สีกว่าตอนนี้คัวเองโตสุดๆแล้ว ในม.ต้น น้องๆต้องกลัวเราอ่ะหึหึ เรียนโคตรสบายสุดๆละ เรียนบ้าง นอนบ้าง เดินไปห้องอื่นบ้าง เล่นบ้าง ลงข้างล่างบ้าง สารพัด ช่วงนี้เปนช่วงที่ว่าจะบ้าก้บ้า บางครั้งมันก้ไม่มีเหตุผลอ่านะ ตอนมีแข่งบาสดีกว่า สารพัดเรื่อง สุดๆละ เรื่องบางอย่างมันก้ทำหั้ยเราเหนธาตุแท้คัยบางคน คัยจะไปรุอ่ะว่าจะตอแหลได้เก่งสุดๆขนาดนี้ เล่นเอาซะอยากจะเลิกคบ ไม่เจอกะตัวคงไม่รุ หรอกนะ ซวยสุดๆที่มาเจอเต็มๆ - -" คนแบบนี้ก้มีบนโลกด้วย และไอคนที่ชั้นชอบอ่ะ สมัยนั้นตัวเองก้จะเปนจะตาย ตาบอดไปพักนึง มานั่งคิดตอนนี้ก้ เออ...เข้าใจละว่าทำไมทุกคนถึงพูดแบบนั้น โปรดรุไว้อีกทีที่ยังเปนอย่างทุกวันนี้ ไม่ใช่เพราะพวกแกคบกันหรืออะไรก้แล้วแต่ แต่เพราะเกลียดไปแล้ว เลยไม่รุจะเสแสร้ง เข้าไปคุยอยุทำไม? ที่จริงก้คิดเหมือนกันช้ะ? ในเมื่อความรุสึกอะไรที่เคยดีๆ ที่เคยคิดว่า เออ ห้องนี้คนเค้าก้นิสัยดีเนอะ เออ เหนแบบนี้ แต่ก้เก่งนี่หว่า พึ่งพาได้ เออ นิสัยก้ไม่ได้เลวร้าย ทุึกอย่างมันถูกลบไปหมดละ เกลี้ยงเลย... และอีกคน ถ้าอยุห่างได้กุก้ทำ จิงๆก้น่าจะรุตัวนี่นะ ม.4/7 ว่ากันว่าเปนวิทย์ที่เห่ยที่สุด -*-(ซะเมื่อไหร่ล่า) - ก้ดีนะในตอนแรกที่ได้ย้ายห้องออกมาเจอรวมกะเพื่อนต่างห้อง แรกเริ่มที่ดูเหมือนจะดี ไม่นาน ก้เริ่มมีธาตุแท้หั้ยเหน สุดท้ายก้กลายเปน 2 ก๊ก 555 ยังไงก้ยังคุยกันได้ กระทบกระทั่งกันเปนบางคราว การเรียนที่แสนจะตกต่ำ ม.ต้นไม่เตยตกซักวิชา ตั้งแต่ขึ้นม.4 ประเดิมวิชาแรก ด้วยฟิสิกส์ ต่อมาคือ เลขหลักและเลขเพิ่ม มีเคมีมาบ้างประปราย ^^; อยากจะบ้า ไม่รุว่าโง่ลงหรือไอที่เรียนมันยากขึ้น และ แล้วก้เริ่มปลอบใจตัวเองว่าคงเปนอย่างหลัง 555+ ม.4 นี่ทำรัย มีนิทรรศการรึป่าวไม่แน่ใจ? หรือว่าตอน ม.3 ก้ม่ายรุ ช่วงม.4 นี่ทำหั้ยรุว่าชอบโดยไม่รุตัวนี่เปนยังไง ม.5/7 - พยายามตั้งใจเรียนขึ้นมาอีกนิด เต็มไปด้วยช่วงเวลาที่โคตรมีปันหาและยุ่งยากที่สุดตั้งแต่เรียนมา -*- ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องในห้อง เรื่องของคนอื่น แล้วก้เรื่อง ของตัวเอง เทอมแรกก้ดี ชีวิตที่มีความสุขมากๆ เนื่องจากกะลังอินเลิฟสุดๆ 555 มีเรื่องเรียนมาขัดจังหวะบ้างประปราย หึหึ ได้ประจำชั้นที่....เอ่อ...ถ้าเทียบ 3 ห้องแล้ว ไอห้องเรามันก้แย่สุดอ่านะ แถมงานเยอะบรม จำได้ว่าปิดเทอมก้ยังต้องมาส่งงาน มาซ่อม มาอะไรๆหลายๆอย่าง แต่ว่าก้ได้เพื่อนดี เลยทำหั้ยผ่านงานมาได้ทุกงาน55 ช่วงม.5 นีี่มีปันหาเรื่องเพื่อนเยอะมากๆ อยุโรงเรียนเก่า แบบไม่เคยอ่ะจะมีเพื่อนมาคิดมาก รักเรามากขนาดนี้ ไอไหมวยกะไอนีนนะนิสัยเดียวกันเป๊ะ ยกเว้นคนแรก นี่เอาแต่ใจไปหน่อย ไม่ได้ดั่งใจก้ขู่ว่าจะงอน สุดท้ายก้ต้องกลับมาง้อเอง 55 ขาดชั้นไม่ได้ละเซ่ไอพวกนี้ ก้ดีใจนะ แต่มากไปก้แอบเซงนะคะ ม.6/7 - ผ่านเกรด ม.5 มาด้วยเกรดที่อัพขึ้น ตั้งแต่เรียนที่นี่มา สอบทุกครั้งพึ่งตัวเองตลอด ถึงจะมีเพื่อนเก่งเฉกเช่นไอส้ม ก้ไม่เคยได้ลอกมันซักครั้ง -*- ตั้งแต่เปนเพื่อน กันมา เพราะส้มส่งเสริมนโยบาย รักเพื่อน ต้องไม่หั้ยเพื่อนลอก -- พึ่งลำแข้งตัวเองมาเรื่อง ตกบ้างผ่านบ้าง คะแนนดีบ้าง ก้ดีอ่ะ ยิ่งมาหลังๆเกรดอัพเพราะตัวเอง ปลื้มสุดๆละ อีกแค่เทอมเดียวก้จะไม่ได้เปน ศ.ท. ละ เห้อ แอบเศร้า...รุสึกใจหายยังไงไม่รุ อยุมาตั้ง 6 ปี คิดๆดูก้เร็ว ช่วงม.ต้น น่าจะใช้อะไรหั้ยมันคุ่มค่าสมัยอยุม.1 เรามองพี่ที่อยุม.6 ว่าโห...พี่เค้าโตจังเนอะ ดูเปนผู้ใหญ่มากๆ ซักวันเราก้คงเปนแบบเค้า ตอนนี้ม.6 ละ ตอนม.1 เคยเปนไงตอนนี้ก้ยังเปนงั้น ไม่เหนจารุสึกว่าโตซักนิด บ้าบอเรื่อยเปื่อยเหมือนเดิม ไว้คิดรัยออกจะมาเพิ่มเติม.....รักช่วงเวลาที่อยู่ดรงเรียนนี้สุดๆเลย ม.6 (อีกไม่นาน) แล้วค่ะ! ^___^ เฮ้ออ!!!ว่าจะมาอัพตั้งหลายครั้ง ก้ยังไม่ว่างซักที ตอนนี้ปิดเทอมแล้ววว ^^ อยากจะมาเขียนว่าตั้งแต่อยู่ม.1-ม.6 2547 - 2552 6 ปี ที่ ศ.ท. ตัวเองทำรัยไว้บ้างเนอะ มานั่งอ่านจะได้ขำๆดี เออ...บางเรื่องกุก้ทำไปได้ -*- 555++ มาย้อยเวลากันเถ๊อะ ม.1/4 ห้องจับฉ่าย - อ๊า...ช่วงเวลาสมัยเปนเฟรชชี่ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว เอ๋อมากๆอ่ะสมัยนั้น ทำอะไรก้ไม่ค่อยเปน ตอนม.1 นี่เปนช่วงที่ฉลาดสุดๆละ หึหึ แล้วพอมาช่วง ก.ย. ที่มีกีฬาสีก้ทำหั้ยได้ค้นพบกับพี่ลี่ ^^ บ้ามากๆ อย่างว่าแหละนะ ยังเด็กนี่เนอะ และนอกจากพี่ลี่แล้วคุนจะยัง ได้พบบุคคลที่จะพูดถึงในช่วงข้าพเจ้าอยู่ม.2 ด้วย 55++ ตอนเปนแสตนด์นี่สุดๆละ มันส์และซึ้งจำได้ว่านั่งข้างจูนกะม่อนด้วย ม.2/4 - โตมาหน่อยแต่ก็ยังทำไรไม่ค่อยเปนอยู่ดี จากกีฬาสีปีที่แล้ว ทำให้นอกจากพี่ลี่แล้ว เรายังมีพี่หั้ยแอบมองอีกหนึ่งคน นั่นก้คือ oho นั่นเอง >__< ไอคนนี้นี่บ้ายิ่งกว่าพี่ลี่อีก ถึงขนาดว่ารู้ตารางสอนเค้า แถมพาลไปไม่ชอบหน้าแฟนพี่เ้ค้าอีก อ่า...นะ แอบเดินขึ้นไปหาชั้น 3 ทุกวันหลังกินข้าวเสร็จ -*-ได้เบอร์มา กว่าจะกล้าก้โน่น เทอมสองถึงจะได้ฤกษ์โทร.ไป และก้ได้คุยสมใจ ไม่ขออะไรมาก แค่จำชื่อได้ ก้พอแล้วววว มีอะไรอีกอ่ะ อ่อ เพราะผ่าตัดเลยทำหั้ยไม่ได้ลงไม้พลองกะเพื่อนๆด้วย ช่วงนั้น ม.3/4 - โตขึ้นมาหน่อยเพราะรู้สีกว่าตอนนี้คัวเองโตสุดๆแล้ว ในม.ต้น น้องๆต้องกลัวเราอ่ะหึหึ เรียนโคตรสบายสุดๆละ เรียนบ้าง นอนบ้าง เดินไปห้องอื่นบ้าง เล่นบ้าง ลงข้างล่างบ้าง สารพัด ช่วงนี้เปนช่วงที่ว่าจะบ้าก้บ้า บางครั้งมันก้ไม่มีเหตุผลอ่านะ ตอนมีแข่งบาสดีกว่า สารพัดเรื่อง สุดๆละ เรื่องบางอย่างมันก้ทำหั้ยเราเหนธาตุแท้คัยบางคน คัยจะไปรุอ่ะว่าจะตอแหลได้เก่งสุดๆขนาดนี้ เล่นเอาซะอยากจะเลิกคบ ไม่เจอกะตัวคงไม่รุ หรอกนะ ซวยสุดๆที่มาเจอเต็มๆ - -" คนแบบนี้ก้มีบนโลกด้วย และไอคนที่ชั้นชอบอ่ะ สมัยนั้นตัวเองก้จะเปนจะตาย ตาบอดไปพักนึง มานั่งคิดตอนนี้ก้ เออ...เข้าใจละว่าทำไมทุกคนถึงพูดแบบนั้น โปรดรุไว้อีกทีที่ยังเปนอย่างทุกวันนี้ ไม่ใช่เพราะพวกแกคบกันหรืออะไรก้แล้วแต่ แต่เพราะเกลียดไปแล้ว เลยไม่รุจะเสแสร้ง เข้าไปคุยอยุทำไม? ที่จริงก้คิดเหมือนกันช้ะ? ในเมื่อความรุสึกอะไรที่เคยดีๆ ที่เคยคิดว่า เออ ห้องนี้คนเค้าก้นิสัยดีเนอะ เออ เหนแบบนี้ แต่ก้เก่งนี่หว่า พึ่งพาได้ เออ นิสัยก้ไม่ได้เลวร้าย ทุึกอย่างมันถูกลบไปหมดละ เกลี้ยงเลย... และอีกคน ถ้าอยุห่างได้กุก้ทำ จิงๆก้น่าจะรุตัวนี่นะ ม.4/7 ว่ากันว่าเปนวิทย์ที่เห่ยที่สุด -*-(ซะเมื่อไหร่ล่า) - ก้ดีนะในตอนแรกที่ได้ย้ายห้องออกมาเจอรวมกะเพื่อนต่างห้อง แรกเริ่มที่ดูเหมือนจะดี ไม่นาน ก้เริ่มมีธาตุแท้หั้ยเหน สุดท้ายก้กลายเปน 2 ก๊ก 555 ยังไงก้ยังคุยกันได้ กระทบกระทั่งกันเปนบางคราว การเรียนที่แสนจะตกต่ำ ม.ต้นไม่เตยตกซักวิชา ตั้งแต่ขึ้นม.4 ประเดิมวิชาแรก ด้วยฟิสิกส์ ต่อมาคือ เลขหลักและเลขเพิ่ม มีเคมีมาบ้างประปราย ^^; อยากจะบ้า ไม่รุว่าโง่ลงหรือไอที่เรียนมันยากขึ้น และ แล้วก้เริ่มปลอบใจตัวเองว่าคงเปนอย่างหลัง 555+ ม.4 นี่ทำรัย มีนิทรรศการรึป่าวไม่แน่ใจ? หรือว่าตอน ม.3 ก้ม่ายรุ ช่วงม.4 นี่ทำหั้ยรุว่าชอบโดยไม่รุตัวนี่เปนยังไง ม.5/7 - พยายามตั้งใจเรียนขึ้นมาอีกนิด เต็มไปด้วยช่วงเวลาที่โคตรมีปันหาและยุ่งยากที่สุดตั้งแต่เรียนมา -*- ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องในห้อง เรื่องของคนอื่น แล้วก้เรื่อง ของตัวเอง เทอมแรกก้ดี ชีวิตที่มีความสุขมากๆ เนื่องจากกะลังอินเลิฟสุดๆ 555 มีเรื่องเรียนมาขัดจังหวะบ้างประปราย หึหึ ได้ประจำชั้นที่....เอ่อ...ถ้าเทียบ 3 ห้องแล้ว ไอห้องเรามันก้แย่สุดอ่านะ แถมงานเยอะบรม จำได้ว่าปิดเทอมก้ยังต้องมาส่งงาน มาซ่อม มาอะไรๆหลายๆอย่าง แต่ว่าก้ได้เพื่อนดี เลยทำหั้ยผ่านงานมาได้ทุกงาน55 ช่วงม.5 นีี่มีปันหาเรื่องเพื่อนเยอะมากๆ อยุโรงเรียนเก่า แบบไม่เคยอ่ะจะมีเพื่อนมาคิดมาก รักเรามากขนาดนี้ ไอไหมวยกะไอนีนนะนิสัยเดียวกันเป๊ะ ยกเว้นคนแรก นี่เอาแต่ใจไปหน่อย ไม่ได้ดั่งใจก้ขู่ว่าจะงอน สุดท้ายก้ต้องกลับมาง้อเอง 55 ขาดชั้นไม่ได้ละเซ่ไอพวกนี้ ก้ดีใจนะ แต่มากไปก้แอบเซงนะคะ ม.6/7 - ผ่านเกรด ม.5 มาด้วยเกรดที่อัพขึ้น ตั้งแต่เรียนที่นี่มา สอบทุกครั้งพึ่งตัวเองตลอด ถึงจะมีเพื่อนเก่งเฉกเช่นไอส้ม ก้ไม่เคยได้ลอกมันซักครั้ง -*- ตั้งแต่เปนเพื่อน กันมา เพราะส้มส่งเสริมนโยบาย รักเพื่อน ต้องไม่หั้ยเพื่อนลอก -- พึ่งลำแข้งตัวเองมาเรื่อง ตกบ้างผ่านบ้าง คะแนนดีบ้าง ก้ดีอ่ะ ยิ่งมาหลังๆเกรดอัพเพราะตัวเอง ปลื้มสุดๆละ อีกแค่เทอมเดียวก้จะไม่ได้เปน ศ.ท. ละ เห้อ แอบเศร้า...รุสึกใจหายยังไงไม่รุ อยุมาตั้ง 6 ปี คิดๆดูก้เร็ว ช่วงม.ต้น น่าจะใช้อะไรหั้ยมันคุ่มค่าสมัยอยุม.1 เรามองพี่ที่อยุม.6 ว่าโห...พี่เค้าโตจังเนอะ ดูเปนผู้ใหญ่มากๆ ซักวันเราก้คงเปนแบบเค้า ตอนนี้ม.6 ละ ตอนม.1 เคยเปนไงตอนนี้ก้ยังเปนงั้น ไม่เหนจารุสึกว่าโตซักนิด บ้าบอเรื่อยเปื่อยเหมือนเดิม ไว้คิดรัยออกจะมาเพิ่มเติม.....รักช่วงเวลาที่อยู่ดรงเรียนนี้สุดๆเลย ม.6 (อีกไม่นาน) แล้วค่ะ! ^___^ เฮ้ออ!!!ว่าจะมาอัพตั้งหลายครั้ง ก้ยังไม่ว่างซักที ตอนนี้ปิดเทอมแล้ววว ^^ อยากจะมาเขียนว่าตั้งแต่อยู่ม.1-ม.6 2547 - 2552 6 ปี ที่ ศ.ท. ตัวเองทำรัยไว้บ้างเนอะ มานั่งอ่านจะได้ขำๆดี เออ...บางเรื่องกุก้ทำไปได้ -*- 555++ มาย้อยเวลากันเถ๊อะ ม.1/4 ห้องจับฉ่าย - อ๊า...ช่วงเวลาสมัยเปนเฟรชชี่ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว เอ๋อมากๆอ่ะสมัยนั้น ทำอะไรก้ไม่ค่อยเปน ตอนม.1 นี่เปนช่วงที่ฉลาดสุดๆละ หึหึ แล้วพอมาช่วง ก.ย. ที่มีกีฬาสีก้ทำหั้ยได้ค้นพบกับพี่ลี่ ^^ บ้ามากๆ อย่างว่าแหละนะ ยังเด็กนี่เนอะ และนอกจากพี่ลี่แล้วคุนจะยัง ได้พบบุคคลที่จะพูดถึงในช่วงข้าพเจ้าอยู่ม.2 ด้วย 55++ ตอนเปนแสตนด์นี่สุดๆละ มันส์และซึ้งจำได้ว่านั่งข้างจูนกะม่อนด้วย ม.2/4 - โตมาหน่อยแต่ก็ยังทำไรไม่ค่อยเปนอยู่ดี จากกีฬาสีปีที่แล้ว ทำให้นอกจากพี่ลี่แล้ว เรายังมีพี่หั้ยแอบมองอีกหนึ่งคน นั่นก้คือ oho นั่นเอง >__< ไอคนนี้นี่บ้ายิ่งกว่าพี่ลี่อีก ถึงขนาดว่ารู้ตารางสอนเค้า แถมพาลไปไม่ชอบหน้าแฟนพี่เ้ค้าอีก อ่า...นะ แอบเดินขึ้นไปหาชั้น 3 ทุกวันหลังกินข้าวเสร็จ -*-ได้เบอร์มา กว่าจะกล้าก้โน่น เทอมสองถึงจะได้ฤกษ์โทร.ไป และก้ได้คุยสมใจ ไม่ขออะไรมาก แค่จำชื่อได้ ก้พอแล้วววว มีอะไรอีกอ่ะ อ่อ เพราะผ่าตัดเลยทำหั้ยไม่ได้ลงไม้พลองกะเพื่อนๆด้วย ช่วงนั้น ม.3/4 - โตขึ้นมาหน่อยเพราะรู้สีกว่าตอนนี้คัวเองโตสุดๆแล้ว ในม.ต้น น้องๆต้องกลัวเราอ่ะหึหึ เรียนโคตรสบายสุดๆละ เรียนบ้าง นอนบ้าง เดินไปห้องอื่นบ้าง เล่นบ้าง ลงข้างล่างบ้าง สารพัด ช่วงนี้เปนช่วงที่ว่าจะบ้าก้บ้า บางครั้งมันก้ไม่มีเหตุผลอ่านะ ตอนมีแข่งบาสดีกว่า สารพัดเรื่อง สุดๆละ เรื่องบางอย่างมันก้ทำหั้ยเราเหนธาตุแท้คัยบางคน คัยจะไปรุอ่ะว่าจะตอแหลได้เก่งสุดๆขนาดนี้ เล่นเอาซะอยากจะเลิกคบ ไม่เจอกะตัวคงไม่รุ หรอกนะ ซวยสุดๆที่มาเจอเต็มๆ - -" คนแบบนี้ก้มีบนโลกด้วย และไอคนที่ชั้นชอบอ่ะ สมัยนั้นตัวเองก้จะเปนจะตาย ตาบอดไปพักนึง มานั่งคิดตอนนี้ก้ เออ...เข้าใจละว่าทำไมทุกคนถึงพูดแบบนั้น โปรดรุไว้อีกทีที่ยังเปนอย่างทุกวันนี้ ไม่ใช่เพราะพวกแกคบกันหรืออะไรก้แล้วแต่ แต่เพราะเกลียดไปแล้ว เลยไม่รุจะเสแสร้ง เข้าไปคุยอยุทำไม? ที่จริงก้คิดเหมือนกันช้ะ? ในเมื่อความรุสึกอะไรที่เคยดีๆ ที่เคยคิดว่า เออ ห้องนี้คนเค้าก้นิสัยดีเนอะ เออ เหนแบบนี้ แต่ก้เก่งนี่หว่า พึ่งพาได้ เออ นิสัยก้ไม่ได้เลวร้าย ทุึกอย่างมันถูกลบไปหมดละ เกลี้ยงเลย... และอีกคน ถ้าอยุห่างได้กุก้ทำ จิงๆก้น่าจะรุตัวนี่นะ ม.4/7 ว่ากันว่าเปนวิทย์ที่เห่ยที่สุด -*-(ซะเมื่อไหร่ล่า) - ก้ดีนะในตอนแรกที่ได้ย้ายห้องออกมาเจอรวมกะเพื่อนต่างห้อง แรกเริ่มที่ดูเหมือนจะดี ไม่นาน ก้เริ่มมีธาตุแท้หั้ยเหน สุดท้ายก้กลายเปน 2 ก๊ก 555 ยังไงก้ยังคุยกันได้ กระทบกระทั่งกันเปนบางคราว การเรียนที่แสนจะตกต่ำ ม.ต้นไม่เตยตกซักวิชา ตั้งแต่ขึ้นม.4 ประเดิมวิชาแรก ด้วยฟิสิกส์ ต่อมาคือ เลขหลักและเลขเพิ่ม มีเคมีมาบ้างประปราย ^^; อยากจะบ้า ไม่รุว่าโง่ลงหรือไอที่เรียนมันยากขึ้น และ แล้วก้เริ่มปลอบใจตัวเองว่าคงเปนอย่างหลัง 555+ ม.4 นี่ทำรัย มีนิทรรศการรึป่าวไม่แน่ใจ? หรือว่าตอน ม.3 ก้ม่ายรุ ช่วงม.4 นี่ทำหั้ยรุว่าชอบโดยไม่รุตัวนี่เปนยังไง ม.5/7 - พยายามตั้งใจเรียนขึ้นมาอีกนิด เต็มไปด้วยช่วงเวลาที่โคตรมีปันหาและยุ่งยากที่สุดตั้งแต่เรียนมา -*- ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องในห้อง เรื่องของคนอื่น แล้วก้เรื่อง ของตัวเอง เทอมแรกก้ดี ชีวิตที่มีความสุขมากๆ เนื่องจากกะลังอินเลิฟสุดๆ 555 มีเรื่องเรียนมาขัดจังหวะบ้างประปราย หึหึ ได้ประจำชั้นที่....เอ่อ...ถ้าเทียบ 3 ห้องแล้ว ไอห้องเรามันก้แย่สุดอ่านะ แถมงานเยอะบรม จำได้ว่าปิดเทอมก้ยังต้องมาส่งงาน มาซ่อม มาอะไรๆหลายๆอย่าง แต่ว่าก้ได้เพื่อนดี เลยทำหั้ยผ่านงานมาได้ทุกงาน55 ช่วงม.5 นีี่มีปันหาเรื่องเพื่อนเยอะมากๆ อยุโรงเรียนเก่า แบบไม่เคยอ่ะจะมีเพื่อนมาคิดมาก รักเรามากขนาดนี้ ไอไหมวยกะไอนีนนะนิสัยเดียวกันเป๊ะ ยกเว้นคนแรก นี่เอาแต่ใจไปหน่อย ไม่ได้ดั่งใจก้ขู่ว่าจะงอน สุดท้ายก้ต้องกลับมาง้อเอง 55 ขาดชั้นไม่ได้ละเซ่ไอพวกนี้ ก้ดีใจนะ แต่มากไปก้แอบเซงนะคะ ม.6/7 - ผ่านเกรด ม.5 มาด้วยเกรดที่อัพขึ้น ตั้งแต่เรียนที่นี่มา สอบทุกครั้งพึ่งตัวเองตลอด ถึงจะมีเพื่อนเก่งเฉกเช่นไอส้ม ก้ไม่เคยได้ลอกมันซักครั้ง -*- ตั้งแต่เปนเพื่อน กันมา เพราะส้มส่งเสริมนโยบาย รักเพื่อน ต้องไม่หั้ยเพื่อนลอก -- พึ่งลำแข้งตัวเองมาเรื่อง ตกบ้างผ่านบ้าง คะแนนดีบ้าง ก้ดีอ่ะ ยิ่งมาหลังๆเกรดอัพเพราะตัวเอง ปลื้มสุดๆละ อีกแค่เทอมเดียวก้จะไม่ได้เปน ศ.ท. ละ เห้อ แอบเศร้า...รุสึกใจหายยังไงไม่รุ อยุมาตั้ง 6 ปี คิดๆดูก้เร็ว ช่วงม.ต้น น่าจะใช้อะไรหั้ยมันคุ่มค่าสมัยอยุม.1 เรามองพี่ที่อยุม.6 ว่าโห...พี่เค้าโตจังเนอะ ดูเปนผู้ใหญ่มากๆ ซักวันเราก้คงเปนแบบเค้า ตอนนี้ม.6 ละ ตอนม.1 เคยเปนไงตอนนี้ก้ยังเปนงั้น ไม่เหนจารุสึกว่าโตซักนิด บ้าบอเรื่อยเปื่อยเหมือนเดิม ไว้คิดรัยออกจะมาเพิ่มเติม.....รักช่วงเวลาที่อยู่ดรงเรียนนี้สุดๆเลย
An error occurred loading this module.
|
||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network|
|
